Postulat 2009-2010

Ostatni poniedziałek!

2010-08-23T19:45:00.003+02:00

W poniedziałek po południu udaliśmy się na rowerach do Ołdrzychowic, aby skorzystać z zaproszenia na kawę u sióstr postulantek i nowicjuszki Zakonu Franciszkanek Szpitalnych.

Pomimo stromych wzniesień dotarliśmy z małym opóźnieniem do celu naszej rowerowej wycieczki.

Na miejscu odmówiliśmy Koronkę do Miłosierdzia Bożego prowadzoną przez siostry, a następnie rozpoczął się "teatime" i rozmowy na bardziej lub mniej poważne tematy.

Za okazaną życzliwość i dzielenie się swoim świadectwem SERDECZNIE DZIĘKUJEMY i życzymy błogosławieństwa na nadchodzący (lub trwający) dla sióstr czas nowicjatu oraz dużo uśmiechu na każdy dzień modlitwy i pracy.

Więcej o zgromadzeniu sióstr znajdziesz: www.franciszkanki.pl/sf

Czas wakacyjny!

2010-08-10T14:00:00.005+02:00

W miesiącu lipcu nastał dla nas czas wakacji i urlopów.

W tym gorącym okresie porozjeżdżaliśmy się do domów na krótki odpoczynek, aby 19 lipca spotkać się w Górze św. Anny na XIV Święcie Młodzieży.

Na Święto Młodzieży wybrało się 2/3 Postulatu czyli Tomek i Przemek oraz ojciec Magister, który przyjechał na spotkanie z kwiatem kłodzkiej młodzieży.

W tym roku "prawie" 2000 osób spotykało się przy Uczcie Eucharystycznej, na konferencjach, na koncertach oraz na modlitwie. Staraliśmy się wznieść "W górę serca" i dać świadectwo, że nic nas nie może odłączyć od miłości Chrystusowej.

Obszerną relację ze ŚM można znaleźć tutaj...

Nasze urlopy zakończyły się pod koniec lipca, lub na początku sierpnia.

Wszyscy trzej postulanci zobaczyliśmy się 9 sierpnia, gdy Przemek wrócił z pieszej pielgrzymki z Kłodzka na Jasną Górę.

Jubileusz 45-lecia Życia Zakonnego Braci Lucjana i Damiana

2010-06-29T16:00:00.003+02:00

Dnia 29 czerwca w uroczystość Świętych Piotra i Pawła Apostołów obchodziliśmy w naszym domu formacyjnym Jubileusz 45-lecia Życia Zakonnego Braci Lucjana i Damiana.

Wraz z braćmi jubilatami uczestniczyliśmy we Mszy Świętej dziękczynnej za 45 lat życia konsekrowanego, celebrowanej przez ojców z naszego klasztoru.

Okolicznościowe kazanie wygłosił o. gwardian Nikodem Suchanek, który nawiązał do obchodzonej dziś uroczystości oraz odnowił wraz z braćmi profesję zakonną.

Naszym kochanym braciom życzymy dużo zdrowia, radości i kolejnych jubileuszy.

Festyn parafialny "Antoniki".

2010-06-13T21:00:00.009+02:00

W niedzielę 13 czerwca w naszym ogrodzie klasztornym odbył się

4 Festyn parafialny "Antoniki."

My jako postulanci wzięliśmy w nim udział i wraz z gośćmi bawiliśmy się przy występach;

- zespołu "Podzamek Boys",

- młodzieży z pobliskiej szkoły,

- grupy teatralnej pod przewodnictwem o. Antoniego ze sztuką "O wilku z Gubio".

Dla dzieci przewidziane były różne gry i zabawy oraz szaleństwa w Parku rozrywki "Tęcza".

Dla starszych (i nie tylko) były do dyspozycji; loteria fantowa, kiełbaska z grilla, pierogi, bigos, punkt medyczny z pomiarem ciśnienia i cukru oraz inne ciekawe stoiska.

Festyn zakończył się około godziny 20 rozlosowaniem głównych nagród w loterii fantowej. Zobacz więcej

Lednica 2010

2010-06-06T10:00:00.004+02:00

W sobotni poranek, a raczej podczas wschodu słońca wyjechaliśmy spod naszego klasztoru wraz z 40-to osobową grupą młodzieży na

XIV Ogólnopolskie Spotkanie Młodych na Polach Lednickich k. Gniezna. Wyjazd został zorganizowany przez naszego ojca magistra.

Tematem czuwania było hasło: „Kobieta – dar i tajemnica”.

Wszyscy otrzymali "lednickie gadżety”. Tym razem był to miód symbolizujący słodycz kobiety, medalik Maryi Niepokalanej i książka (druk+ audiobook) "Eros et iuventus" pani dr. W. Półtawskiej.

Spędziliśmy czas wsłuchując się w głos o. Jana Góry i zaproszonych gości oraz śpiewając wraz ze scholą i tańcząc w rytm muzyki.

Atrakacjami tej Lednicy były min. skoki spadochronowe ku czci pamięci ofiar katastrofy pod Smoleńskiem i ofiar Katynia oraz pokaz grupy akrobacyjnej "Żelazny".

Przed godziną 22 została odprawiona Eucharystia przez abp Henryka Muszyńskiego, Prymasa Polski wraz z kilkuset kapłanami, po której wysłuchaliśmy przesłania matki bł. ks. Jerzego Popiełuszki do młodzieży lednickiej i rozpoczęliśmy adorować Pana Jezusa.

Opaleni i zmęczeni do Kłodzka wróciliśmy z pewnymi problemami w niedzielę po godzinie 9.00.

Najprawdopodobniej za rok nas tam "niestety" nie będzie!

Głubczyce

2010-06-01T19:15:00.003+02:00

Od 18 maja do 1 czerwca dwóch postulantów - Tomek i Dominik przebywali w Głubczycach, gdzie starali się zastąpić w niektórych obowiązkach ojca gwardiana i brata Pawła, którzy pilegrzymowali w tym czasie do Turcji.

Rozdzeililiśmy między siebie obowiązki zakrystianina i furtiana. Ponadto angażowaliśmy się czynnie w życie najstarszego klasztoru naszej Prowincji, dbaliśmy o zachowanie porządku wokół kościoła, własnymi siłami z pomocą kilku ministrantów zrzuciliśmy do piwnicy węgla, na cały Boży rok.

Wraz z o. dyrektorem FOPD (Franciszkańskiego Ośrodka Pomocy Dzieciom) próbowaliśmy swoich sił w duszpasterstwie młodzieży, rodzin i dzieci oraz dzieliliśmy się radością z tymi, którzy potrzebowali jej w swoim życiu.

Dziękujemy wszystkim domownikom za ciepłe przyjęcie, okazane ciepło i za spędzone razem owocne dwa tygodnie.

Święcenia

2010-05-29T20:00:00.002+02:00

Święcenia kapłańskie w stopniu prezbiteratu przyjął w sobotę, 29 maja 2010 r. na Jasnej Górze nasz parafianin rodem z Kłodzka br. dk. Wojciech Jeziorski z Zakonu Paulinów.

Do Częstochowy na tę uroczystość udała się grupa parafian z Kłodzka, z ojcem proboszczem. Uczestniczył w niej również nasz współbrat - Przemek.

Żegnamy!

2010-05-21T19:00:00.001+02:00

Dziś naszą wspólnotę opuścił juz trzeci postulant - Kamil. Dziękujemy mu za wspólnie spędzone osiem miesięcy, za wspólną modlitwę, pracę, naukę i czas wolny.

Dziękujemy za wszystko, co wniósł do naszej wspólnoty i życzymy błogosławieństwa Bożego na każdy dzień życiowych zmagań oraz wytrwałości w dążeniu do obranych celów.

Święto Młodzieży 2010

2010-05-06T11:15:00.001+02:00

Zarezerwuj już teraz czas między 19 a 24 lipca br. na niezapomniane chwile spotkania z Bogiem i ludźmi. W codziennym programie znajdzie się czas na Eucharystię, pracę w grupach, konferencje, koncerty wieczorne:

- REGAU - poniedziałek
- ILLUMINANDI - wtorek
- 40 synów i 30 wnuków jeżdżących na 70 oślętach - środa
- GOSPEL RAIN - czwartek

więcej informacji na http://swanna.pl/

Śluby u sióstr Klarysek

2010-05-03T15:30:00.002+02:00

3 maja w Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski wzięliśmy udział w obrzędzie pierwszych ślubów zakonnych u sióstr Mniszek Klarysek od Wieczystej Adoracji.

Śluby złożyła siostra Maria Katarzyna od Matki Bożej Miłosierdzia, pierwsza od wielu lat neoprofeska.

Górka Maryi

2010-05-02T15:00:00.001+02:00

W niedzielę 2 maja w Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczyliśmy z dolnoślaską grupą Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w pielgrzymce z naszego ogrodu klasztornego na Górę Maryi, która znajduje się poza miastem, na skraju wioski Wojciechowice.

Uczestniczyliśmy w Eucharystii, po której odbyło się krótkie nabożeństwo majowe.

W kaplicy na "Górce Maryi" gdzie znajduje się figurka Matki Bożej Pocieszycielki Strapionych, w miesiącach od maja do sierpnia odprawiana jest niedzielna Msza Święta o godzinie 11.30.

SPOS w Górze św. Anny

2010-04-30T19:30:00.008+02:00

W dniach od 24 do 30 kwietnia przebywaliśmy w Górze św. Anny, gdzie odbywał się 4. Kongres Europejski Animatorów SPOS (Sprawiedliwości, Pokoju i Ochrony Stworzenia).

My jako bracia postulanci zostaliśmy poproszeni o pomoc w przygotowaniach kongresu przez organizatora spotkania - o. Samuela Cegłowskiego .

Przez 5 dni staraliśmy się jak najlepiej wypełniać swoje obowiązki, które zostały nam zlecone przez organizatora.

4. Kongres Europejski Animatorów SPOS dał nam możliwość zapoznania się z braćmi z różnych krajów Europy - Włoch, Hiszpanii, Niemiec, Austrii, Czech, Chorwacji, Ukrainy, Polski i Irlandii.

Mogliśmy przez ten czas podszlifować swój angielski, czy nawet poznać "trochę" języka włoskiego i chorwackiego.

W poniedziałek wraz z braćmi złożyliśmy życzenia jednemu z postulantów, który w tym dniu kończył 20 lat.

W czwartek wzięliśmy udział w wyjeździe do Oświęcimia, do obozów zagłady Auschwitz i Auschwitz - Birkenau

Na koniec Kongresu Mszy św. w bazylice św. Anny przewodniczył minister generalny o. José Rodríguez Carballo OFM, z którym mogliśmy zamienić parę słów i zrobić sobie pamiątkowe zdjęcia.

Kalisz

2010-03-16T19:50:00.005+01:00

We wtorkowy poranek pojechaliśmy z Magistrem i bratem Brunonem do Kalisza. Naszym celem był klasztor Ubogich sióstr św. Klary, gdzie zostaliśmy dokładnie zmierzeni przez tamtejsze siostry. Pobrane miary posłużą siostrom do uszycia naszych nowicjackich habitów.

Wszystko działo się pod czujnym okiem naszego prowincjalnego krawca, który przekazał siostrom klaryskom wszystkie potrzebne informacje na ten temat.

W drodze powrotnej gościliśmy w Kuźniczysku, w rodzinnym domu brata Brunona, gdzie zostaliśmy ciepło przyjęci.

Żegnamy

2010-03-11T19:00:00.007+01:00

Dziś naszą wspólnotę opuścił Mariusz. Dziękujemy mu za wspólnie spędzone pół roku, za wspólną modlitwę, pracę, naukę i czas wolny. Dziękujemy za wszystko, co wniósł do naszej wspólnoty i życzymy błogosławieństwa Bożego na każdy dzień życiowych zmagań.

Szczeliniec

2010-03-07T20:45:00.002+01:00

Szczeliniec Wielki (na pierwszych mapach po 1945 Strzaskany[1], niem. Große Heuscheuer, czes. Velká Hejšovina) – najwyższy szczyt (919 m n.p.m.) w Górach Stołowych na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych. Należy on do Korony Gór Polski i jest jedną z największych atrakcji turystycznych Sudetów, z rezerwatem krajobrazowym i tarasami widokowymi z panoramą Sudetów.

Źródło: wikipedia

Tak więc mamy piękne, niedzielne popołudnie i cóż by tu robić? Warto by gdzieś wyjść, więc czym prędzej po obiedzie zebraliśmy się, by pojechać z o.Magistrem na Szczeliniec. Droga nie należała do trudnych, a wszechobecny lód sprawił nam wiele radości, bo jak małe dzieci ślizgaliśmy się mozoląc się pod górę. Dotarliśmy na szczyt i zagościliśmy na chwilę w schronisku na "herbatkę". Najbardziej zadowolony z tego postoju był chyba Przemek. Później było już tylko zabawniej za sprawą licznych schodów (gdzieś tam pod śniegiem i lodem) w górę i dół... I tak dotarliśmy uśmiechnięci z powrotem do busa by udać się do Klasztoru na ciepłą kolację.

Borki Wielkie

2010-02-18T20:00:00.005+01:00

Odpowiadając na zaproszenie o. Alana przybyliśmy do Borek Wielkich, gdzie znajduje się nasz klasztor, w którym bracia nowicjusze dobywają swoją roczną formację przed złożeniem pierwszych ślubów czasowych. I choć naszym głównym celem był dzień skupienia, który wypadał w Środę Popielcową, to przybyliśmy już w niedzielę, by już w poniedziałek spełniły się słowa, że gdzie postulanci, tam i robota się znajdzie. Oczywiście motywem przewodnim prac był śnieg, ale co to dla nas :) Jednak nie praca, ale modlitwa była najważniejsza. Dzień skupienia poprowadził dla nas o. Jozue, który wygłosił trzy konferencje, prowadził Drogę Krzyżową i odprawił dla nas Mszę Świętą w klasztornej kaplicy. Nie zabrakło też długich rozmów z braćmi nowicjuszami i ojcami, którym dziękujemy za gościnę i okazywaną nam serdeczność i poświęcony czas. Myślę, że każdy z nas wywiózł stamtąd wiele ciepłych wspomnień i duchowej nauki i radości.

Profesja uroczysta

2010-02-13T20:00:00.001+01:00

Dziś gościliśmy we Wrocławiu, gdzie pomagaliśmy w przygotowaniu uroczystości i uczestniczyliśmy w chyba najważniejszym wydażeniu w życiu każdego zakonnika. Klerycy piątego roku z Wyższego Seminarium Duchownego Franciszkanów złożyli profesję uroczystą, zwaną ślubami wieczystymi w zakonie braci mniejszych, stając się odtąd pełnymi członkami zakonu. Więcej na stronie naszej prowwincji:

http://franciszkanie.com/

Zimowisko

2010-02-06T20:00:00.004+01:00

Od poniedziałku w budynku zwanym pieszczotliwie "Dunsem" gościło Zimowisko, czyli rekolekcje prowadzone przez annogórskie duszpasterstwo. Dla nas była to znakomita okazja, by pokazać, że życie mnicha wcale nie jest takie stereotypowe i że na wstępie wycina się nam chirurgicznie poczucie humoru. Korzystając z zaproszenia oo. Jozuego i Augustyna uczestniczyliśmy z zabawach integracyjnych i karaoke, raz po raz opowiadając jak wygląda życie w klasztorze i w ten swoisty sposób ewangelizowaliśmy przybyłą młodzież.

Więcej znajdziecie na:

http://www.swanna.pl/foto_2010/zimowisko/htmy/1foto.htm

Żegnamy

2010-01-29T11:00:00.000+01:00

Dziś naszą wspólnotę opuścił Marcin. Dziękujemy mu za wspólnie spędzone cztery miesiące, za wspólną modlitwę, pracę, naukę i czas wolny. Dziękujemy za wszystko, co wniósł do naszej wspólnoty i życzymy błogosławieństwa Bożego na podejmowanie nowej drogi życia.

Zieleniec

2010-01-24T21:00:00.003+01:00

Ile wystarczy postulantom do szczęścia? Dwie deski! Tej pięknej,mroźnej, acz słonecznej niedzieli nasz o. Magister zapakował nas do znajomego, niebieskiego busa i pojechaliśmy odkrywać nieznane. Od prawie tygodnia każdy myślał o zbliżającej się wyprawie, będącej prawdziwym chrztem bojowym, ponieważ, jak się okazał, nikt z nas jeszcze nie miał okazji jeździć na nartach. Tak więc przybywszy na stok powoli oswajaliśmy się z na nowo odkrywaną białą materią śniegu. "Jak się nie przewróci, to się nie nauczy" - w myśl tej zasady naszym upadkom niemal nie było końca. Jednak po oswojeniu się z nartami w lot pojęliśmy przynajmniej podstawy szusowania po stokach. Zabawa, choć krótka, była przednia. Słowem, bawiliśmy się jak małe dzieci. Zresztą, sami zobaczcie...

Śnieg

2010-01-11T09:45:00.004+01:00

Każde dziecko lubi śnieg, ale postulant już nie koniecznie. Zwłaszcza, gdy od kilku dni mamy z nim bliższy kontakt. Kilka razy dziennie wypada nam wychodzić odśnieżać ogromny plac przed kościołem i za klasztorem, żeby po 3-4 godzinach nie było widać różnicy. Tylko śnieg i śnieg i śnieg... Ale cóż, niedługo wiosna :) I tym optymistycznym akcentem zachęcamy do oglądnięcia efektu naszych prac z łopatami w ręku :)

Mikołaj

2009-12-06T22:00:00.000+01:00

Jak co roku, o tej porze, Mikołajem jest kto może. I według tych słów i my, postulanci, staliśmy się mikołajami, by na zaproszenia okolicznych szkół, przedszkoli i nie tylko, sprawiać dzieciom radość prezentami. Cóż tu dużo opisywać, chyba każdy czytelnik będzie wiedział o co chodzi - co to za radość, gdy św. Mikołaj bierze dziecko na kolana, pyta, czy było grzeczne, a następnie obdarowuje upominkiem. I jak co roku udało się wszystko, Mikołaj bywał w kilku miejscach na raz i nikogo to nie dziwiło. Do szczęścia brakowało nam chyba jedynie śniegu i magicznego zaprzęgu reniferów. Nie brakowało za to radości i zabawnych sytuacji :)

Adwentowe Dni Skupienia

2009-11-30T20:14:00.001+01:00

To już chyba niemal tradycja, że na Adwentowe Dni Skupienia na Górze Świętej Anny są, zapraszani postulanci. I w tym roku byliśmy my. Od razu wiadomo było, że zostaniemy zaangażowani we wszystko co możliwe: służba porządkowa, animatorzy, prowadzenie modlitw itp... Zresztą, co tu dużo opowiadać - najlepiej przeżyć, albo zobaczyć relację na stronie Duszpasterstwa:

http://www.swanna.pl/foto_2009/ads/htmy/1foto.htm

Akcja "Liść"

2009-11-21T13:12:00.006+01:00

Jeśli ktoś powie jeszcze raz, że jesień, spadające liście i tak dalej są piękne, to... to przyznamy mu rację! Wstawszy skoro świt i wypełniwszy swe serducha modlitwą a brzuchy śniadaniem udaliśmy się na prawdopodobnie ostatnią tej jesieni akcję pod tajemniczym kryptonimem "liść". I pewnie nikt z was nie zgadnie nawet o co chodzi, więc od razu wyjaśnimy: nasz klasztor otoczony jest dość sporym ogrodem, a w koło rosną drzewa. Wszystko jest pięknie dopóki wszystko, czyli liście są na miejscu. Natomiast, gdy zaczynają spadać, zaczyna się robić tak zwany ambaras. I od tego są tu postulanci - ktoś musi posprzątać te ogromne połacie terenu "upiększonego" tu i ówdzie jesiennymi brązami i żółciami liści. A oto jak to wyglądało w fotograficznym skrócie:

"pierniki jedne"

2009-11-17T19:42:00.003+01:00

Coraz bliżej święta „pierniki jedne” chciałoby się dziś powiedzieć. Na przechadzce widać już wszędobylski szał na ozdoby świąteczne, pukający do kolejnych sklepów i goszczący w kolejnych sklepowych witrynach. Nie trzeba długo szukać, by znaleźć choinkę, komplet ozdób, czy inne świąteczne gadgety. I u nas w klasztorze zapachniało dziś świętami za sprawą pierników, które upiekły nasze miłe panie kucharki, a których dekoracja przypadła właśnie nam. Jak zawsze chętni do pomocy zabraliśmy się za smarowanie lukrem, sypanie orzechami, kokosem i innymi kolorowymi wyrobami, tworząc swe niecodzienne cuda, które i tak w mgnieniu oka zostaną później zjedzone. Efekt naszych prac poniżej :)

Paliatywny

2009-11-12T20:00:00.003+01:00

Po dniu rozrywki przyszedł czas i dzień zadumy. Wraz z naszym o. Magistrem gościliśmy na oddziale paliatywnym w Kłodzkim szpitalu, w którym posługują siostry Franciszkanki Szpitalne. Chyba wszyscy musieliśmy zweryfikować nasze wyobrażenia o tym miejscu. Po szybkim zapoznaniu się z pacjentami pomagaliśmy im dotrzeć do jednej z sal, która na ten czas zamieniła się w mały kościół. Uczestniczyliśmy razem we Mszy Świętej, którą odprawił dla nas o. Jonasz, a którą ubogaciły muzycznie siostry postulantki. Każdy z nas na pewno wyszedł bogatszy z tego spotkania, i my i pacjenci i personel, każdy na swój sposób. Jednak jest wspólny element – chcielibyśmy, by to nie było nasze pierwsze i ostatnie spotkanie...

„Poza pięknym wspomnieniem, dobrym wrażeniem i uśmiechami na twarzach chorych – zostawiliście coś jeszcze”

~s. Rufina

Śnieżnik 1425 m n.p.m.

2009-11-11T22:00:00.013+01:00

Śnieżnik (1425 m n.p.m.), zwany też Śnieżnikiem Kłodzkim, niem. Glatzer Schneeberg (nazwa używana w Niemczech) lub Spieglitzer Schneeberg i Grulicher Schneeberg (nazwy używane w Austrii), cz. Králický Sněžník – najwyższy, graniczny szczyt po polskiej stronie w Sudetach Wschodnich i w Masywie Śnieżnika. Na szczycie znajduje się słupek graniczny o numerze 69/10.
~ źródło - Wikipedia

Korzystając z wolnego dnia i łaskawości o. Magistra, który bardzo chętnie się nas pozbył na cały dzień, wybraliśmy się by zdobyć ten najbliższy i najwyższy w okolicy szczyt. Tak więc wstawszy skoro świt, a nawet wcześniej, spakowaliśmy symboliczną ilość prowiantu i udaliśmy się na PKS. Po dotarciu na miejsce bez zwlekania i marudzenia (pada deszcz, zimno, głupi pomysł itd...) ruszyliśmy w drogę. Szybko wypatrzyliśmy czerwony szlak i od tej chwili mocno staraliśmy się go już nie opuszczać. Mimo wszelkich przeciwności, w postaci coraz intensywniejszych opadów śniegu, staraliśmy się we wszystkim widzieć same dobre strony i podziwiać piękny, śnieżny krajobraz i wydającą się nie kończyć trasę naszego szlaku osłoniętego mgłą... Do schroniska dotarliśmy "zgodnie z planem", czyli mniej więcej tyle, ile zdawały się mówić znaki - 2 godziny. Posileni ciepłymi napojami i goframi podzieliliśmy się na dwie grupy: jedna postanowiła podbić szczyt, druga natomiast pozostała z przemokniętym Kamilem, który dzielnie schnął czekając na powrót tej pierwszej grupy :) Szczyt został zdobyty około 11:30 czasu lokalnego. Relacja wyglądała następująco: "jak tam wiałoooo!!!". I może na tym skończymy relację, gdyż nic więcej o szczycie nie dało się powiedzieć :) Po tym emocjonującym wydarzeniu obie grupy połączyły się znów w jedną i udały się w już o wiele łatwiejszą drogę powrotną, w trakcie której mijaliśmy kilka grup, które dopiero wspinały się na szczyt. Przesiedziawszy nadwyżkę czasu, którą wypracowaliśmy sobie w drodze powrotnej, na przystanku wsiedliśmy do ciepłego autobusu i leniwie jechaliśmy w kierunku powrotnym, wydłużając jednak tę drogę o wizytę w pizzerii w Bystrzycy Kłodzkiej. Posileni po długich rozmowach postanowiliśmy wrócić pociągiem i tu nasze szczęście i liczne zasługi Przemka sprawiły, że przyszliśmy na dworzec właśnie w tej chwili, gdy podjeżdżał szynobus do Kłodzka. I tym oto sposobem wróciliśmy do Kłodzka, by zakończyć dzień i podziękować za wszystkie dobrodziejstwa Bogu w Mszy Świętej w naszej klasztornej kaplicy, którą odprawił dla nas o. Magister. Warto wspomnieć też, że w tym dniu swoje imieniny obchodził nasz współbrat Marcin, jednak zmęczenie po całodziennej wędrówce odebrało nam resztki ochoty by spotkać się jeszcze wieczorem i spędzić ze sobą jeszcze więcej czasu...

Poniżej mała fotorelacja:

Droga Krzyżowa

2009-11-02T22:00:00.001+01:00

Wieczorem, we wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych zebraliśmy się by uczestniczyć w Drodze Krzyżowej właśnie w ich intencji. Rozpoczęliśmy od poświęcenia nowego pomnika nagrobnego na grobie naszych zmarłych współbraci, którego dokonał o. Gwardian, następnie pod przewodnictwem słów o. Jonasza wyruszyliśmy w Drogę. Krzyż i pochodnie prowadziły nas przez kolejne stacje, a rozważania prowadzone przez naszego o. Magistra ubogacali: Przemysław recytujący fragmenty Pisma Świętego (którego głosu nie powstydziłby się sam Igor Michalski), Kamil prowadzący/śpiewający modlitwy (na miarę wokalistów wielkich scen muzycznych), oraz Dominik, pełniący rolę DJ'a (Tiesto i inni mogli by się uczyć)...

Zdjęcia znajdziecie tutaj http://www.franciszkanie-klodzko.com/

Bardo

2009-10-17T22:00:00.001+02:00

"Jesteś drogą mą, więc każdy krok stawiam w Tobie, Jezu mój" - tak śpiewaliśmy krocząc trasą corocznej pielgrzymki do Barda. Mimo zapowiedzi złej pogody nie było źle, wręcz przeciwnie. Na drugim postoju przygotowaliśmy niespodziankę w postaci ogniska i kiełbasek i bułek, co bardzo ucieszyło wszystkich pielgrzymów. Do celu dotarliśmy z modlitwą i pieśnią na ustach, uśmiechnięci i bogatsi na duchu. Bardo przywitało nas gorącą herbatką i drożdżówkami i zaprosiło na krótki koncert połączony z prezentacją poezji. Całą pielgrzymkę zamknęła uroczysta msza święta, której przewodniczył bp. Ignacy, który zresztą obchodzi w tym dniu swoje imieniny. Galeria zdjęć po kliknięciu w plakat:

Via lucis

2009-10-16T22:00:00.000+02:00

W uroczystość św. Jadwigi - patronki naszej prowincji Franciszkańskiej, oraz w 31 rocznicę wyboru Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową i my - postulanci - pokazaliśmy, że pamiętamy i jest to dla nas ważna rocznica. Uczestniczyliśmy w Eucharystii, a następnie ruszyliśmy "Drogą Światła" ulicami Kłodzka, manifestując tym samym naszą wiarę i pamięć.

Więcej na http://www.franciszkanie-klodzko.com/

Inauguracja

2009-10-09T22:00:00.002+02:00

Dziś mieliśmy okazję uczestniczyć w inauguracji roku akademickiego we Wrocławskim WSD "Antonianum", gdzie też klerycy pierwszego roku otrzymali indeksy.

Więcej o inauguracji na: http://www.franciszkanie.com/

Szkoła

2009-10-05T22:00:00.002+02:00

Dziś gościliśmy w Szkole Podstawowej w Ludwikowicach, niedaleko Kłodzka, która za patrona obrała sobie świętego Franciszka. O. Jonasz z naszą małą pomocą przybliżał dzieciom postać św. Franciszka, wspólnie nauczyliśmy się jednej z piosenek o św . Franciszku, oraz przypomnieliśmy sobie jak to się stało, że został świętym i jak wyglądała Jego droga do świętości. Największą atrakcją było oczywiście wyjaśnienie z czego składa się nasz franciszkański habit i ubranie jednego z chętnych dzieciaków właśnie w taki habit. Brat Dominik nauczył dzieci jak szybko, niemal w minutę, namalować świętego Franciszka. Na koniec zajęć przeprowadziliśmy mały sprawdzian wiadomości, czyli czy dzieci coś zapamiętały z naszego opowiadania. Okazało się, że pamiętały bardzo dużo, a dodatkową motywacją były skromne prezenty - tauki i krzyże San Damiano. Dzieci podsumowały naszą pracę wierszami o świętym Franciszku, a o. Jonasz przekazał pani dyrektor pamiątkowy krzyż świętego Damiana. Wszystko zakończył szkolny dzwonek...

Adres szkoły: http://spludwikowice.republika.pl/

Transitus

2009-10-03T22:00:00.002+02:00

Transitus - nabożeństwo upamiętniające śmierć św. Franciszka z Asyżu, który zmarł w nocy 3 października 1226 roku przy kapliczce Porcjunkuli.

I my, jak co roku, zebraliśmy się, by upamiętnić ten dzień. Procesyjnie weszliśmy do kościoła niosąc na marach przebranego za św. Franciszka ministranta. Sami ubrani w habity zamykaliśmy procesję ze współbraćmi i ojcami. Dalej rozważaliśmy to, co się działo tego wieczoru, czytaliśmy słowa św. Franciszka, śpiewaliśmy pieśni, psalmy i wysłuchaliśmy tego samego fragmentu ewangelii, którą współbracia czytali świętemu. Następnie, przy dźwiękach organów, skrzypiec i fletu, które układały się w melodię "Dolce Sentire", rozważaliśmy moment przejścia Franciszka do wieczności.

Po uroczystym, acz smutnym nabożeństwie udaliśmy się na wspólną "stypę", jak to ubrał, chyba najtrafniej, w słowa o. Gwardian.

Więcej na: http://www.franciszkanie-klodzko.com/

Praca

2009-09-26T20:00:00.000+02:00

Żeby nie było, że my tu za murami wciąż tylko modlitwa i rekreacja, dziś dowody, że czasem także pracujemy.

grabienie...

i grabienie...

dzielny Tomasz sprząta klatkę Lwów ;)

i znów grabienie...

i grabienie...

przejażdżka po okolicy lokalnym środkiem transportu o mocy jednego Dominika biologicznego ;)

rajd spadającej trawy do kompostownika

i grabienie... ;P

nasz vice Magister, brat Jakub oprowadza wycieczkę

dzielnie pomagaliśmy nakarmić głodne tłumy ;)

instruktarz obsługi tłumów ;)

nieudana próba ucieczki

Imieniny

2009-09-22T21:00:00.004+02:00

Dziś nasz o. Magister obchodzi swoje imieniny, postanowiliśmy więc zgotować mu wyjątkową niespodziankę. W środku nocy ekipa desperatów cierpiących na bezsenność zakleiła taśmą klejącą futrynę drzwi o. Jonasza tak sprytnie, że z samego rana zaspany jeszcze o. Magister przykleił się do niej ;) Po modlitwach porannych udaliśmy się do kościoła na msze świętą za naszego o. Magistra, a później, gdy przez chwilę nie miał gości, obdarowaliśmy go naszymi życzeniami, śpiewem "sto lat" i drobnym upominkiem: kartką z pozytywką, wymalowanym przez Dominika kubkiem (podobno dzień wcześniej z salki ojców zginął kubek, ale my nie mieliśmy z tym nic wspólnego) oraz ogromnym rysunkiem/karykaturą na brystolu, również autorstwa naszego brata Dominika. W nagrodę o. Jonasz zapewnił, że nie będziemy odmalowywać futryny, z której zeszła farba gdy ojciec wpadł w taśmę klejącą.

Twierdza

2009-09-20T21:00:00.000+02:00

W ramach niedzielnej przechadzki postanowiliśmy zdobyć twierdzę, czyli podobno największą atrakcję okolicy. Czy taka atrakcja? Poza widokami z samej góry nie było tam nic ciekawego, dlatego po chwili zeszliśmy z powrotem na rynek, gdzie spędziliśmy już właściwie całą resztę naszej przechadzki podziwiając piękną okolicę i odpoczywając po wczorajszej pielgrzymce do Wambierzyc lecząc zakwasy na lokalnej ławeczce.

Wambierzyce

2009-09-19T17:24:00.014+02:00

Jako że już jesteśmy oficjalnie postulantami, wygoniono nas na pieszą pielgrzymkę do Wambierzyc i zaprzęgnięto do pomocy w prowadzeniu jej. I tak przyczyniliśmy się do prowadzenia całej pielgrzymki, kierowania ruchem, noszenia nagłośnienia i "studia", flag i innych rozmaitych sprzętów. Czy byliśmy zmęczeni u celu? Wypowiedzi były różne, i na tak i na nie. Po przybyciu do celu została odprawiona uroczysta msza święta, której przewodniczył ks. bp Adam Bałabuch, biskup pomocniczy diecezji Świdnickiej. Po uroczystej eucharystii zostaliśmy zaproszeni na wspólny obiad z naszymi współbraćmi i gośćmi i jak to zwykle bywa pomagaliśmy też w zmywaniu. Następnym punktem programu był koncert zespołu o bardzo trudnej i długiej nazwie, czyli cośtam, cośtam osiołkach. Mieliśmy tez okazję spotkać się i porozmawiać chwilę z ks. bp Adamem, którego poprosiliśmy o błogosławieństwo, oraz z naszymi współbraćmi z nowicjatu, klerykatu o ojcami. Po koncercie na symboliczną "kawę" zaprosił nas br. Pacyfik, a następnie wróciliśmy na przedstawienie Teatru A o św. Franciszku. Cały dzień podsumowaliśmy idąc procesyjnie, ze świecami w dłoniach, na Golgotę odprawiając naborzeństwo Drogi Krzyżowej. Na zakończenie miała miejsce Iluminacja Bazyliki, której towarzyszyło "Ave Maria". Zmęczeni i bogatsi duchowo niechętnie wracaliśmy busem z oo. Magistrem i Gwardianem do klasztoru, gdzie czekał już na nas słodki sen.

br. Marcin dzielnie pilnował szalejących tłumów pielgrzymów

pierwszy postój

procesja ulicami Wambierzyc

radosna atmosfera już przed koncertem

nasz zawsze pełen dobrego słowa o. Magister

"powołaniówka", czyli rozmowy z ojcami i braćmi

pamiątkowe zdjęcie z ks. bp Adamem

Przyjęcie

2009-09-18T21:00:00.004+02:00

18 Września 2009 roku - tego dnia wszystko się zaczęło, choć już od pięciu dni tu mieszkaliśmy. My, to znaczy Dominik, Kamil, Marcin, Mariusz, Przemysław i Tomasz. Tu, znaczy w klasztorze Zakonu Braci Mniejszych prowincji św. Jadwigi. Wszyscy od samego rana czuli jakieś dziwne emocje w związku ze zbliżającym się oficjalnym przyjęciem do postulatu. Nasz Magister, o. Jonasz ostatni raz w skrócony sposób opowiedział jak to wszystko będzie wyglądać i pozostało nam czekać do Nieszporów. Oczywiście, jak to zwykle bywa, gdy się długo czeka, „szef wszystkich szefów”, czyli Prowincjał, o. Wacław stylowo się spóźnił i przybył dopiero na kolację. Przed kolacją przybyli jeszcze niespodziewanie klerycy z Wrocławia. Na kolacji o. Prowincjał zapowiedział, że o 19:30 odmówimy uroczyste nieszpory i zostaniemy włączeni do wspólnoty. I tak też się stało, zebraliśmy się w kaplicy na wspólnej modlitwie, wysłuchaliśmy homilii o. Wacława a później zostaliśmy włączeni do wspólnoty i otrzymaliśmy krzyże Taw. Na koniec spędziliśmy jeszcze nieco czasu na wspólnej rekreacji dzieląc się naszymi wrażeniami. I tak kładliśmy się już spać pierwszy raz będąc braćmi, tak oficjalnie i na papierze…

Początki

2009-09-17T21:00:00.007+02:00

Jak pewnie wielu z was wie, 14 Września 2009 roku rozpoczął się kolejny kurs postulatu w klasztorze Zakonu Braci Mniejszych prowincji św. Jadwigi a Kłodzku. Pierwszy przyjechał już dzień wcześniej Marcin, ale to z konieczności, więc się nie liczy :P Kolejny był Mariusz a dalej Kamil i Przemek, Tomasz, oraz Dominik. Ale nie kolejność jest najważniejsza, tylko to, je już tu jesteśmy! Co prawda miało być nas o jednego więcej, ale cóż, sześciu to i tak sporo. I tak poniedziałkowy dzień minął na rozpakowywaniu się i poznawaniu siebie nawzajem i braci franciszkanów, gospodarzy klasztoru. Naszym magistrem i przewodnikiem przez ten pierwszy rok jest o. Jonasz, jak zresztą i naszych poprzedników. Od wtorku do piątkowego przedpołudnia przygotowano dla nas rekolekcje, które prowadził o. Zacheusz, obecnie zajmujący się Duszpasterstwem Młodzieży i Powołań na Górze św. Anny. W trakcie tych rekolekcji uświadomił nam, co właściwie tu robimy, jakie to wielkie błogosławieństwo, ale i odpowiedzialność, odprawiał dla nas codziennie eucharystię i przybliżał postać św. Franciszka. Przywiózł też ikonę krzyża z San Damiano, którą Polacy otrzymali na Europejskim Spotkaniu Młodzieży w Santiago de Compostela w Hiszpanii. Nie omieszkaliśmy mu podziękować za trud głoszenia rekolekcji zwykłym „dziękuję”, skromnym upominkiem, ale i modlitwą. Bóg zapłać ojcze!