Borki Wielkie

Odpowiadając na zaproszenie o. Alana przybyliśmy do Borek Wielkich, gdzie znajduje się nasz klasztor, w którym bracia nowicjusze dobywają swoją roczną formację przed złożeniem pierwszych ślubów czasowych. I choć naszym głównym celem był dzień skupienia, który wypadał w Środę Popielcową, to przybyliśmy już w niedzielę, by już w poniedziałek spełniły się słowa, że gdzie postulanci, tam i robota się znajdzie. Oczywiście motywem przewodnim prac był śnieg, ale co to dla nas :) Jednak nie praca, ale modlitwa była najważniejsza. Dzień skupienia poprowadził dla nas o. Jozue, który wygłosił trzy konferencje, prowadził Drogę Krzyżową i odprawił dla nas Mszę Świętą w klasztornej kaplicy. Nie zabrakło też długich rozmów z braćmi nowicjuszami i ojcami, którym dziękujemy za gościnę i okazywaną nam serdeczność i poświęcony czas. Myślę, że każdy z nas wywiózł stamtąd wiele ciepłych wspomnień i duchowej nauki i radości.

Profesja uroczysta

Dziś gościliśmy we Wrocławiu, gdzie pomagaliśmy w przygotowaniu uroczystości i uczestniczyliśmy w chyba najważniejszym wydażeniu w życiu każdego zakonnika. Klerycy piątego roku z Wyższego Seminarium Duchownego Franciszkanów złożyli profesję uroczystą, zwaną ślubami wieczystymi w zakonie braci mniejszych, stając się odtąd pełnymi członkami zakonu. Więcej na stronie naszej prowwincji:

http://franciszkanie.com/

Zimowisko

Od poniedziałku w budynku zwanym pieszczotliwie "Dunsem" gościło Zimowisko, czyli rekolekcje prowadzone przez annogórskie duszpasterstwo. Dla nas była to znakomita okazja, by pokazać, że życie mnicha wcale nie jest takie stereotypowe i że na wstępie wycina się nam chirurgicznie poczucie humoru. Korzystając z zaproszenia oo. Jozuego i Augustyna uczestniczyliśmy z zabawach integracyjnych i karaoke, raz po raz opowiadając jak wygląda życie w klasztorze i w ten swoisty sposób ewangelizowaliśmy przybyłą młodzież. 

Więcej znajdziecie na:

http://www.swanna.pl/foto_2010/zimowisko/htmy/1foto.htm

Żegnamy

Dziś naszą wspólnotę opuścił Marcin. Dziękujemy mu za wspólnie spędzone cztery miesiące, za wspólną modlitwę, pracę, naukę i czas wolny. Dziękujemy za wszystko, co wniósł do naszej wspólnoty i życzymy błogosławieństwa Bożego na podejmowanie nowej drogi życia.

Zieleniec

Ile wystarczy postulantom do szczęścia? Dwie deski! Tej pięknej,mroźnej, acz słonecznej niedzieli nasz o. Magister zapakował nas do znajomego, niebieskiego busa i pojechaliśmy odkrywać nieznane. Od prawie tygodnia każdy myślał o zbliżającej się wyprawie, będącej prawdziwym chrztem bojowym, ponieważ, jak się okazał, nikt z nas jeszcze nie miał okazji jeździć na nartach. Tak więc przybywszy na stok powoli oswajaliśmy się z na nowo odkrywaną białą materią śniegu. "Jak się nie przewróci, to się nie nauczy" - w myśl tej zasady naszym upadkom niemal nie było końca. Jednak po oswojeniu się z nartami w lot pojęliśmy przynajmniej podstawy szusowania po stokach. Zabawa, choć krótka, była przednia. Słowem, bawiliśmy się jak małe dzieci. Zresztą, sami zobaczcie...